instalacja
feretrony i oświetlenie ukształtowanego terenu

Przestrzenna interwencja odnosi się do wizualnych narracji zapisanych w terenach otwartych Żabianki. W latach 70. XX wieku współtworzył je m.in. Jacek Krenz, uczestnik Grupy Kadyńskiej, skupiającej plastyków i architektów związanych z Międzynarodowymi Plenerami „Ceramika dla architektury”, organizowanymi przez Edwarda Roguszczaka w latach 1973–1976 w Kadynach. Celem realizacji instalacji ceramicznych i form małej architektury na Żabiance było wzbogacenie elementami plastycznymi zunifikowanej prefabrykowanej architektury osiedla.

Jacek Krenz dla powstającego osiedla stworzył legendarne już place zabaw – Indiańską wioskę, Strumyk czy Robinsonadę. Przez lata elementy plastyczne tworzące te miejsca uległy zniszczeniu lub rozebraniu. Z oryginalnych interwencji artystycznych w przestrzeni osiedla pozostały do dziś wyłącznie dzieła sztuki wykonane z kamionki: rzeźby i płaskorzeźby. Nieistniejące już place zabaw projektu Jacka Krenza zachowały się w pamięci mieszkańców oraz w trudnych dziś do odczytania śladach dawnych konstrukcji.

Jacek Krenz o swojej pracy:

Zamierzam przypomnieć unikalną w skali kraju inicjatywę włączania sztuki w przestrzeń mieszkalną. Posłużą mi do tego płócienne fotograficzne feretrony zawieszone na latarniach w pobliżu miejsc, gdzie zachowały się pozostałości po placu zabaw Strumyk. Feretrony o wymiarach 240 × 90 cm zawieszone będą dwustronnie na dwóch latarniach.

Brzeg Strumyka wytyczał niegdyś falisty murek. Do dzisiaj zachowały się jedynie jego fragmenty jako swego rodzaju palimpsest projektu sprzed pięćdziesięciu lat. Krawędź murka oraz zarys strumienia na chodniku zaznaczam jako swego rodzaju podwójny palimpsest, bo plac zabaw Strumyk powstał w miejscu dawnego, skanalizowanego przed budową osiedla strumienia.

JACEK KRENZ

Architekt, malarz, profesor Wydziału Architektury Politechniki Gdańskiej, Wydziału Architektury, Inżynierii i Sztuki Sopockiej Akademii Nauk Stosowanych, Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu oraz Universidade da Beira Interior w Covilhã w Portugalii. Prowadzi badania na temat warstwy znaczeniowej współczesnej architektury. Jest członkiem SARP, współzałożycielem Wioski Artystycznej Wdzydze oraz Stowarzyszenia Akwarelistów Polskich. Jego twórczość w dziedzinie rzeźby, ceramiki i malarstwa była prezentowana na wystawach w kraju i za granicą, m.in. w Royal Watercolour Society w Londynie. Instruktor międzynarodowego stowarzyszenia Urban Sketchers.