2025
performans

Kiedy na początku lat 90. na Placu Zebrań Ludowych powstaje Cricoland, karuzele zjeżdżają tu z całej Europy. W Trójmieście w końcu powstaje wspaniały lunapark ze świecącymi i kolorowymi atrakcjami dla dzieci i dorosłych. Jednak to miejsce, w którym nie tylko maszyny stają się rozrywką: w samym sercu Cricolandu mieszka zniewolone, żywe zwierzę – Niedźwiedź.

Jego klatka była tak mała, że zwierzę mogło w niej tylko stać. Dookoła chaos, kakofonia dźwięków i tłumy ludzi. Miotający się i przerażony Niedźwiedź stał się przedmiotem, symbolem zabawy, a dla właścicieli Cricolandu nie różnił się niczym od diabelskiego młyna czy innych karuzel. Tak jak maszyny, miał być atrakcją i przynosić zyski.

Kacper Szalecki swój performans Pejzaż z Niedźwiedziem dzieli na dwa akty. Pierwszego dnia festiwalu artysta staje się źródłem rozrywki dla publiczności: przyjmuje kulturową rolę niedźwiedzia-przebierańca z karnawałowych zabaw ludowych. Jest atrakcją – żywą maskotką. Drugiego dnia następuje zmiana futra: to akt poświęcony metamorfozie i odwróceniu spojrzenia. Artysta przestaje zabawiać obserwatorów i sam poszukuje dla siebie odpoczynku. Jest rozluźniony, bawi się, a jego działania to próba ucieleśnienia relaksu.

Poprzez działania performatywne artysta zwraca uwagę na wykorzystywanie ludzi i zwierząt w przemyśle rozrywkowym. Performans Szaleckiego ma na celu wywołanie wspomnienia Niedźwiedzia – powidoku zwierzęcia, a jego postać staje się symbolem dyskusji o tym, jak praca wykorzystuje i eksploatuje ciała zarówno ludzkie, jak i zwierzęce.

Autorem kostiumu wykorzystanego przez Kacpra jest Paweł Włodarski.

trigger warning: praca odnosi się do okrucieństwa wobec zwierząt

KACPER SZALECKI – artysta wizualny, performer i pracownik kultury. Absolwent studiów z zakresu nowych mediów i kultury cyfrowej na Uniwersytecie Łódzkim. Od 2015 r. większość jego prac rozwija imaginarium Potopii – różowo-żółtego państwa, które stanowi wejście do języka kolejnych obiektów, performansów, filmów i instalacji. Jego prace często wykorzystują materiały znalezione i z drugiej ręki, a także muzealia i dzieła innych osób artystycznych. W ostatnich latach jego praktyka przekształca się pod wpływem zainteresowania eksperymentalną choreografią i tańcem.